Ćwiczyć czy nie ćwiczyć?

Czy ćwiczenia propriocepcji (stabilizacji) są konieczne np. po urazie łąkotki lub zerwania więzadła krzyżowego przedniego stawu kolanowego?

Sytuacja z gabinetu fizjoterapeuty - dwóch pacjentów:

1. Stopień uszkodzenia więzadła krzyżowego przedniego znaczny - mała niestabilność
2. Stopień uszkodzenia więzadła krzyżowego przedniego niewielki - duża niestabilność

Znana sytuacja? U mnie dosyć często. Więc jaki wpływ na stabilność stawu kolanowego ma stopień uszkodzenia więzadła krzyżowego przedniego? Niewielki. Oczywiście zdarzają się przypadki duże uszkodzenie = duża niestabilność i odwrotnie, ale chciałem przybliżyć jaka jest rzeczywista przyczyna "uciekającego kolana".

W więzadłach i łąkotkach znajdują się proprioreceptory odpowiedzialne za propriocepcje stawu (czucie głębokie). W wyniku urazu dochodzi do zaburzenia pracy na drodze proprioreceptor - centralny układ nerwowy. Wyjaśnię to na przykładzie działania lampki (takiej nocnej). Mamy lampkę, bezpieczniki i włącznik . Analogicznie staw kolanowy, proprioreceptory i centralny układ nerwowy. Jeżeli "wywala bezpieczniki" i próbujemy zapalić lampkę włącznikiem to czy się zapali? No nie. Więc jeżeli w wyniku urazu stawu kolanowego (lampka) zostanie zaburzona praca proprioreceptorów (bezpieczniki) to czy centralny układ nerwowy (włącznik) będzie wysyłał sygnał do stawu kolanowego że ma być ono stabilne? Jeżeli skupimy się na danej czynności i będziemy robić to świadomie to tak, jeżeli idąc ulicą będziemy myśleć co zrobić w niedziele na obiad to nie.

Wystarczy poprawić przewodzenie informacji proprioreceptorowej na drodze staw kolanowy - mózg i już nigdy nie będziecie musieli ćwiczyć na dyskach sensomotorycznych czyt. beretach.